De Ring van Vuur (ook bekend als de Pacifische Ring van Vuur) is een hoefijzervormige tektonische gordel van vulkanen en aardbevingen. Het is ongeveer 40.000 km lang en tot ongeveer 500 km breed, en omringt het grootste deel van de Grote Oceaan (Stille Oceaan).
Vulkanische activiteit
Over de gehele lengte van de Ring van Vuur komen regelmatig vulkaanuitbarstingen en aardbevingen voor. De Ring van Vuur bevat tussen de 750 en 915 actieve of slapende vulkanen, ongeveer tweederde van het totaal aantal vulkanen op aarde. Meer dan 350 van de vulkanen van de Ring van Vuur zijn actief geweest in historische tijden. De vier grootste vulkaanuitbarstingen op aarde in het Holoceen (geologisch tijdvak van 11.700 jaar geleden tot nu) vonden allemaal plaats bij vulkanen in deze gordel. Ongeveer 90% van de aardbevingen in de wereld vinden plaats binnen deze gordel.
De meeste actieve vulkanen op aarde met toppen die boven zeeniveau uitsteken bevinden zich in deze gordel. Veel van deze vulkanen zijn stratovulkanen (bijvoorbeeld Mount St. Helens), gevormd door explosieve uitbarstingen van tefra afgewisseld met uitbundige uitbarstingen van lavastromen. De samenstelling van de lava bij de stratovulkanen van de Ring van Vuur zijn voornamelijk andesiet en basaltachtig andesiet, maar daciet, ryoliet, basalt en enkele andere zeldzamere soorten komen ook voor.
Aardbevingen en vulkaanuitbarstingen in deze gordel rondom de Grote Oceaan kunnen daarnaast tsunami’s veroorzaken.
Convergente plaatgrenzen
De Ring van Vuur is niet Ć©Ć©n enkele geologische structuur. Het is ontstaan door de subductie van verschillende tektonische platen op convergente plaatgrenzen rond de Stille Oceaan.
Zo vindt hier subductie plaats van de Antarctische, Nazca- en Cocos-platen onder de Zuid-Amerikaanse plaat. De Pacifische en Juan de Fuca-platen duiken onder de Noord-Amerikaanse plaat. De Filippijnse plaat duikt onder de Euraziatische plaat. En daarnaast is er een complexe grens tussen de Pacifische en Australische plaat.
Er is consensus onder geologen over de meeste regio’s die zijn opgenomen in de Ring van Vuur. De opname van sommige gebieden in deze gordel, zoals het Antarctisch Schiereiland en het westen van IndonesiĆ«, wordt betwist.
Interacties aan deze convergente plaatgrenzen hebben over tijd oceanische troggen en vulkanische eilandenbogen gevormd.
