De aardkorst wordt voortdurend afgebroken als gevolg van exogene processen. De afbraak van de aardkorst gebeurt achtereenvolgens door verwering, erosie en sedimentatie. Hierbij spelen wind, water en ijs een grote rol. Op een tijdsschaal van honderden miljoenen jaren kunnen gebergten volledig zijn verdwenen door fysische en chemische verweringsprocessen en daaropvolgende erosie van het losgekomen gesteente. Ten slotte kunnen ook kosmische krachten zoals meteorieten het uiterlijk van de aardkorst veranderen wanneer meteorieten inslaan op aarde.
Exogene processen (ookwel exogene krachten genoemd) spelen zich af aan de oppervlakte van de aardkorst (exogeen = buiten ontstaand). Ze verminderen het reliëf, dat is ontstaan als gevolg van endogene processen. Gezamenlijk vormen exogene processen en endogene processen het uiterlijk van de aardkorst, ook wel geomorfologie genoemd.
De energie die nodig is voor de afbraak van gesteente is voornamelijk afkomstig uit de straling van de zon. In veel mindere mate worden exogene krachten door de maan (getijden) en door andere kosmische krachten (inslagen van meteorieten) teweeggebracht.
De invloed van exogene processen op een bepaald gebied is in hoge mate afhankelijk van het klimaat. Over het algemeen kan namelijk gesteld worden dat afbraak van gesteente sneller plaatsvindt in natte gebieden.
Typen exogene processen
De aardkorst wordt in drie achtereenvolgende stappen afgebroken:
Ook meteorietinslagen spelen een rol bij de afbraak van de aardkorst. Het komt echter niet vaak voor dat een grote meteoriet op aarde inslaat. Hierdoor is de bijdrage van meteorieten aan exogene processen erg klein.
