De aardkorst is de dunne, vaste, buitenste gesteentelaag van de aarde. De dikte van de aardkorst varieert van 5 tot 50 kilometer dik. Het bestaat uit gesteente met een relatief lage dichtheid en ligt bovenop de aardmantel. Het gesteente van de aardkorst maakt minder dan 1% van het totale volume van de aarde uit.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen oceanische korst en continentale korst. De oceanische korst is 5 tot 10 km dik en bestaat vooral uit basalt, doleriet en gabbro. De continentale korst is gemiddeld 30 tot 50 km dik en bestaat voornamelijk uit gesteente met een lagere dichtheid, zoals graniet. Zowel de continentale korst als de oceanische korst drijven op de mantel. De grens tussen de aardkorst en de onderliggende mantel heet de Mohorovičić-discontinuïteit, vaak kort de Moho genoemd.
Omdat de continentale korst dikker is, steekt deze zowel boven als onder de oceanische korst uit. Dit kan je vergelijken met een grote ijsberg die naast een kleinere ijsberg drijft. Aan het aardoppervlak steekt de continentale korst dus boven de oceanische korst uit. Aangezien water altijd naar het laagste punt stroomt, verzamelt water zich boven de oceanische korst en vormt zo oceanen.
De temperatuur van de aardkorst neemt toe met de diepte. Aan de grens met de onderliggende mantel bereikt de aardkorst een temperatuur van ongeveer 700 °C tot 1.600 °C. De temperatuur stijgt met ongeveer 30 °C voor elke kilometer diepte.
De buitenkant van de aardkorst wordt het aardoppervlak genoemd.
